အိမ်သုတ်ဆေးကို ဘယ်လို ထုတ်လုပ်သလဲ?






 ဒီနေ့ တင်ဆက်ပေးမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြည့်ရှုသူတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ Ron Wise ရဲ့ အကြံပြုချက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ " အိမ်သုတ်ဆေး ကို ဘယ်လို ထုတ်လုပ်သလဲ၊ ဘာတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားသလဲ" ဆိုတာကို သူက မေးမြန်းထားပါတယ်။ သင်ဟာ နံရံတစ်ခု၊ ပရိဘောဂတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကို ဆေးသုတ်ဖို့ စုတ်တံကို ကိုင်ဖူးတယ်ဆိုရင် "ဒီအရောင်အသွေးစုံတဲ့ အရည်က ဘာလဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်ထားတာလဲ" ဆိုတာကို တွေးဖူးမှာပါ။ ရှေးဟောင်း ဂူနံရံပန်းချီတွေမှာ သုံးခဲ့တဲ့ သဘာဝ ဆေးရောင်စပ်ပစ္စည်းတွေကနေ ကားနဲ့ အာကာသယာဉ်တွေမှာ သုံးတဲ့ နည်းပညာမြင့် အလွှာပါးတွေအထိ ဆေးသုတ်ဆေးဟာ ခရီးရှည်ကြီးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆေးဘူးတစ်ဘူးထဲမှာ ဘာတွေပါဝင်ပြီး ဒါတွေအားလုံး ဘယ်လို ပေါင်းစပ်သွားသလဲဆိုတာကို History of Simple Things မှာ အသေးစိတ် တင်ဆက်ပေးသွားမှာမို့ အတူတူ ကြည့်ရှုလိုက်ရအောင်ပါ။ #LGTmyanmar , #BBKmyanmar

သုတ်ဆေး (Paint) ဆိုတာ ဘာလဲ။

ဘယ်လို ထုတ်လုပ်သလဲဆိုတာကို မပြောခင် ဆေးဆိုတာ တကယ်တော့ ဘာလဲဆိုတာကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ကြည့်ရအောင်။ အခြေခံအားဖြင့် ဆေးဆိုတာ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း (၄) မျိုးဖြစ်တဲ့ Pigments (ဆေးရောင်စပ်ပစ္စည်း)၊ Binders (စေးကပ်စေသောပစ္စည်း)၊ Solvents (ပျော်ရည်) နဲ့ Additives (ဖြည့်စွက်ပစ္စည်း) တို့ကို ရောစပ်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

  • Pigments: ဆေးကို အရောင် ဖြစ်စေပါတယ်။

  • Binders: ဆေးကို မျက်နှာပြင်မှာ ကပ်နေအောင် ကူညီပေးပါတယ်။

  • Solvents: အသုံးမပြုခင်အထိ ဆေးကို အရည်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းပေးပါတယ်။

  • Additives: ဆေးခြောက်ချိန်၊ တာရှည်ခံမှုနဲ့ အထိအတွေ့ စတာတွေကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးပါတယ်။

အိမ်သုတ်ဆေး၊ ကားသုတ်ဆေး ဒါမှမဟုတ် အနုပညာသုံးဆေး စသဖြင့် အမျိုးအစားအလိုက် ဒီပါဝင်ပစ္စည်းတွေကို အနည်းငယ်စီ ပြောင်းလဲအသုံးပြုကြပေမယ့် ဒါတွေအားလုံး ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အံ့မခန်းတဲ့ ဆေးရည်တွေ ဖြစ်လာတာပါ။

.

ဆေးကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကတည်းက၊ သမိုင်းမတင်မီ ဂူနံရံပန်းချီတွေကတည်းက အသုံးပြုခဲ့ကြပါတယ်။ ရှေးဦးလူသားတွေဟာ မီးသွေး၊ သတ္တုဓာတ်နဲ့ အပင်တွေလို သဘာဝပစ္စည်းတွေကို ထုထောင်းပြီး သူတို့ဘာသာ အရိုးရှင်းဆုံး ဆေးရောင်စပ်ပစ္စည်းတွေကို ဖန်တီးခဲ့ကြပါတယ်။

.

ယနေ့ခေတ်မှာတော့ ဓာတုဗေဒနဲ့ စက်မှုကုန်ထုတ်လုပ်ငန်း တိုးတက်လာမှုကြောင့် ထုတ်လုပ်ပုံ အဆင့်ဆင့်ဟာ ပိုမို ခေတ်မီလာပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရည်မှန်းချက်ကတော့ အတူတူပါပဲ။ အချိန်ကြာမြင့်စွာ တာရှည်ခံပြီး တောက်ပတဲ့၊ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ကောင်းကောင်း ကပ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အဆင့် ၁ - ဆေးရောင်စပ်ပစ္စည်းများ  ပြုလုပ်ခြင်း

ပထမဆုံး Pigments အကြောင်းက စကြရအောင်။ ဒါတွေဟာ ဆေးကို အရောင်ပေးတဲ့ ပစ္စည်းတွေဖြစ်ပြီး သဘာဝအတိုင်း ရရှိသလို ဓာတ်ခွဲခန်းမှာလည်း ဖန်တီးနိုင်ပါတယ်။ သဘာဝအရောင်တွေကို မြေနီ (Ochre)၊ သံအောက်ဆိုဒ် (Iron Oxide) နဲ့ တိုက်တေနီယမ်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ် (Titanium Dioxide) လို သတ္တုဓာတ်တွေကနေ ရရှိပါတယ်။ ဓာတုနည်းနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ (Synthetic) အရောင်တွေကတော့ ပိုမိုတောက်ပ၊ တာရှည်ခံပြီး အရောင်ညီညာမှုရှိအောင် ဓာတ်ခွဲခန်းတွေမှာ ဖန်တီးထားတာပါ။

.

ဒီပစ္စည်းတွေကို ဆေးအဖြစ် အသုံးပြုဖို့အတွက် အမှုန့်အနုလေးတွေဖြစ်အောင် ကြိတ်ချေရပါတယ်။ ဒါမှသာ နောက်ဆုံးထွက်လာတဲ့ ဆေးရည်မှာ အရောင်တွေ ညီညီညာညာ ပျံ့နှံ့နေမှာပါ။ အမှုန့် ပိုညက်လေ၊ ဆေးသုတ်တဲ့အခါ ပိုပြီး ချောမွေ့လေ ဖြစ်ပါတယ်။

.

အချို့သော အရောင်တွေကိုတော့ နေရောင်ခြည်ဒဏ်ကြောင့် အရောင်မကျအောင် နည်းပညာတွေနဲ့ ထပ်မံ ပြုပြင်မွမ်းမံရပါတယ်။ အရောင်အမျိုးအစားအပေါ် မူတည်ပြီး ထုတ်လုပ်ပုံချင်း မတူညီပါဘူး။ အချို့ကို အပူပေးတာ ဒါမှမဟုတ် ဓာတုပစ္စည်းတွေနဲ့ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရပါတယ်။ အချို့အရောင်တွေ ဘာလို့ ပိုစျေးကြီးသလဲဆိုတာ သင် သိပါသလား။ ကော့ဘော့ပြာ (Cobalt Blue) ဒါမှမဟုတ် ကက်ဒမီယမ်နီ (Cadmium Red) လို အရောင်မျိုးတွေဟာ ထုတ်ယူဖို့ ခက်ခဲပြီး နည်းလမ်းပေါင်းများစွာ အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်ရလို့ ဖြစ်ပါတယ်။

အဆင့် ၂ - စေးကပ်စေသောပစ္စည်း နှင့် ရောစပ်ခြင်း

အခု ကျွန်တော်တို့မှာ အရောင်တွေ ရှိနေပြီဆိုတော့ ဒါတွေကို တစ်ခုနဲ့တစ်ခု တွဲကပ်ပေးဖို့ အရာတစ်ခု လိုအပ်ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ Binders တွေပါပဲ။ Binders ဆိုတာ အရောင်တွေ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ကပ်နေအောင်၊ ကွာမကျအောင် လုပ်ပေးတဲ့ "ကော်" နဲ့ တူပါတယ်။

.

အသုံးများတဲ့ Binders တွေကတော့ Acrylic, Oil နဲ့ Latex တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ သုံးထားတဲ့ Binder အမျိုးအစားပေါ် မူတည်ပြီး ရေဆေး (Water-based) လား၊ ဆီဆေး (Oil-based) လားဆိုတာ ကွဲပြားသွားပါတယ်။ ဥပမာ - Acrylic နဲ့ Latex ဆေးတွေဟာ ရေဆေးတွေဖြစ်လို့ ဆေးကြောရလွယ်ပြီး မြန်မြန်ခြောက်ပါတယ်။ နှမ်းကြတ်ဆီ (Linseed Oil) လိုမျိုး Binder သုံးတဲ့ ဆီဆေးတွေကတော့ ခြောက်ဖို့ ကြာပေမယ့် ပိုပြီး ပြောင်လက်တောက်ပကာ တာရှည်ခံပါတယ်။

.

စက်ရုံမှာတော့ Pigments တွေကို Binders တွေနဲ့ ကန်ကြီးတွေထဲမှာ ရောစပ်လိုက်ပါတယ်။ ဒီအဆင့်မှာ အမှုန့်တွေဟာ ပျစ်ချွဲတဲ့ အနှစ်တွေ ဖြစ်သွားပါတယ်။ သင်္ဘောတွေနဲ့ တံတားတွေမှာ သုံးတဲ့ စက်မှုသုံးဆေးတွေမှာဆိုရင် သံချေးတက်တာနဲ့ ဆားငန်ရေဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် အထူးပြုလုပ်ထားတဲ့ Binders တွေကို ထည့်သွင်းအသုံးပြုကြပါတယ်။

အဆင့် ၃ - ပျော်ရည် (Solvents) ထည့်ခြင်း

အခု ကျွန်တော်တို့မှာ အရောင်ပါတဲ့ အနှစ်ကြီး ရှိနေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သုတ်ရလွယ်ကူတဲ့ ချောမွေ့တဲ့ အရည်ဖြစ်ဖို့ လိုပါသေးတယ်။ အဲဒီမှာ Solvents တွေ ပါဝင်လာပါတယ်။ Solvents တွေဟာ ဆေးကို ကျဲသွားအောင်လုပ်ပေးပြီး သုတ်လို့ကောင်းတဲ့ အနေအထား ရောက်အောင် လုပ်ပေးပါတယ်။

.

ရေဆေးမှာဆိုရင်တော့ ပျော်ရည်က "ရေ" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆီဆေးမှာဆိုရင်တော့ Mineral Spirits ဒါမှမဟုတ် တာပင်တိုင်ဆီ (Turpentine) တို့ကို သုံးပါတယ်။ ဒီပျော်ရည်တွေဟာ ဆေးခြောက်သွားတဲ့အခါ အငွေ့ပျံသွားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ Pigment နဲ့ Binder ပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပါ။ ပျော်ရည် ပါဝင်မှု ပမာဏဟာ ဆေးရဲ့ ဖုံးလွှမ်းနိုင်စွမ်းနဲ့ ခြောက်သွေ့တဲ့ အမြန်နှုန်းအပေါ်မှာလည်း သက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်။

ရောစပ်ခြင်းနှင့် ကြိတ်ချေခြင်း 

ပါဝင်ပစ္စည်းအားလုံး ရပြီဆိုရင်တော့ ဒါတွေကို အချိုးကျ ပေါင်းစပ်ရပါမယ်။ ဒါကို အလွန်ကြီးမားတဲ့ စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး ရောစပ်စက် (Mixers) တွေနဲ့ လုပ်ဆောင်ပါတယ်။ ဆေးတွေကို မွှေနှောက်ပြီး အကောင်းဆုံး အနေအထား ရောက်တဲ့အထိ ကြိတ်ချေပါတယ်။

ဒီဖြစ်စဉ်ကို Milling လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒါဟာ အရောင်အမှုန်လေးတွေ အားလုံး ညီညီညာညာ ပျံ့နှံ့သွားဖို့နဲ့ ချောမွေ့တဲ့ အရောင်တစ်သားတည်း ဖြစ်စေဖို့ သေချာအောင် လုပ်ဆောင်တာပါ။ အဆင့်မြင့် ကားသုတ်ဆေးတွေ ဒါမှမဟုတ် အနုပညာသုံး ဆေးတွေမှာဆိုရင် အလွန်ညက်ညောတဲ့ အထိအတွေ့ ရဖို့အတွက် Milling အဆင့်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းရပါတယ်။

အရည်အသွေး ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် စမ်းသပ်ခြင်း

ဆေးတွေကို မရောင်းချခင်မှာ တင်းကျပ်တဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို လုပ်ဆောင်ရပါတယ်။ ထုတ်လုပ်သူတွေဟာ အရောင် တိကျမှု၊ တာရှည်ခံမှု၊ ခြောက်သွေ့ချိန်နဲ့ အပူဒဏ်၊ စိုထိုင်းဆ၊ UV ရောင်ခြည်ဒဏ် ခံနိုင်ရည်ရှိမှု စတာတွေကို စစ်ဆေးပါတယ်။

.

ဆေးဟာ မျက်နှာပြင် အမျိုးမျိုးပေါ်မှာ ကောင်းကောင်း ကပ်နိုင်ရဲ့လား၊ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အရောင်ပြောင်းသွားသလား ဆိုတာကိုပါ စမ်းသပ်ပါတယ်။ စံချိန်စံညွှန်း မမီဘူးဆိုရင်တော့ မမီမချင်း ပြန်လည် ပြုပြင်ညှိနှိုင်းရပါတယ်။

ထုပ်ပိုးခြင်းနှင့် ဖြန့်ဖြူးခြင်း

အရည်အသွေး စစ်ဆေးပြီးပြီဆိုရင်တော့ ထုပ်ပိုးဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ။ ဆေးတွေကို ဘူးတွေထဲ ထည့်၊ တံဆိပ်ကပ်ပြီး ပို့ဆောင်ဖို့ ချိပ်ပိတ်ပါတယ်။ အချို့ဆေးတွေကို အသုံးပြုရ လွယ်ကူအောင် စပရေးဘူး (Spray cans) တွေနဲ့ ထည့်ပြီး၊ အချို့ကိုတော့ စက်မှုလုပ်ငန်းသုံးအတွက် ပီပါအကြီးကြီးတွေနဲ့ သိမ်းဆည်းပါတယ်။

.

အဲဒီနောက်မှာတော့ အိမ်ပြင်ဆင်တာ၊ ကားဆေးသုတ်တာ ဒါမှမဟုတ် အနုပညာ လုပ်ငန်းတွေမှာ သုံးဖို့ အရောင်းဆိုင်တွေနဲ့ ဂိုဒေါင်တွေကို ပို့ဆောင်လိုက်ပါတယ်။

နိဂုံး

ဒါကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် သင် ဆေးဘူးထဲကို စုတ်တံ နှစ်လိုက်တဲ့အခါ ဒါဟာ ရိုးရိုးအရည်တစ်ခုတင် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သတိရလိုက်ပါ။ ဒါဟာ နှစ်ပေါင်းရာချီတဲ့ လက်မှုပညာနဲ့ ခေတ်သစ် သိပ္ပံနည်းပညာတို့ ပေါင်းစပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာကြီးကို အရောင်ခြယ်ဖို့ ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ တောက်ပတဲ့ အရောင်တွေကနေ တာရှည်ခံအောင် လုပ်ပေးတဲ့ ဖြည့်စွက်ပစ္စည်းတွေအထိ ဆေးစက်တိုင်းဟာ လူသားတွေရဲ့ တီထွင်ဖန်တီးနိုင်စွမ်းကို သက်သေပြနေတာပါ။

.

သင့်အိမ်ရဲ့ နံရံတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကားတစ်စီးရဲ့ ပြောင်လက်နေတဲ့ အလွှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ပန်းချီကားပေါ်က စုတ်ချက်တွေပဲဖြစ်ဖြစ် ဆေးဆိုတာ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပြီး ကျွန်တော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပုံဖော်ပေးနေတာပါ။ နောက်တစ်ခါ စုတ်တံ ဒါမှမဟုတ် ဒလိမ့်တုံးကို ကိုင်တဲ့အခါ သင့်လက်ထဲကို ဒီဆေးဘူး ရောက်လာဖို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ခရီးစဉ်ကို ခဏလောက် အမှတ်ရပေးလိုက်ပါ။ ဒီလောက် ရိုးရှင်းတဲ့အရာက ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ။


أحدث أقدم