Epic Gardening က ကီဗင် ရဲ့ ဂျုံစိုက်ပျိုးနည်း လမ်းညွှန်ကို မြန်မာဘာသာနဲ့ အောက်ပါအတိုင်း အပိုင်းလိုက် ခွဲခြားဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။ #LGTmyanmar , #BBKmyanmar
လူတစ်ယောက် စိုက်ပျိုးနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို စိုက်ကြည့်မယ်ဆိုတဲ့ ရည်မှန်းချက်နဲ့ အရင်က ရေချိုးတဲ့ အမျှင်ပွသီးတွေ၊ အာလူး ပေါင် ၁၀၀ ကျော်နဲ့ တခြား ထူးဆန်းတာတွေကို စိုက်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ အခုကတော့ ပေါင်မုန့်ရဖို့အတွက် အဓိကကုန်ကြမ်းဖြစ်တဲ့ ဂျုံ ကို စိုက်ပျိုးသွားမှာပါ။
ဂျုံအမျိုးအစားများ
ဂျုံမှာ အဓိက အမျိုးအစား နှစ်မျိုးရှိပါတယ်-
နွေဦးဂျုံ : နွေဦးမှာစိုက်ပြီး ဆောင်းဦးမှာ ရိတ်သိမ်းရပါတယ်။
ဆောင်းဂျုံ : ဆောင်းဦးမှာစိုက်ပြီး နောက်နှစ် နွေဦး ဒါမှမဟုတ် နွေရာသီမှာ ရိတ်သိမ်းရပါတယ်။
ကျွန်တော်ကတော့ အခု နွေဦးဖြစ်တဲ့အတွက် Bolles OG အမျိုးအစား နွေဦးဂျုံကို စိုက်မှာပါ။ မိမိတို့ဒေသရဲ့ ရာသီဥတု (Zone) နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဂျုံမျိုးစေ့ကို ရှာဖွေစိုက်ပျိုးဖို့ အကြံပြုလိုပါတယ်။
စိုက်ပျိုးမည့်နေရာ ပြင်ဆင်ခြင်း
ဂျုံက အတော်လေး အရပ်ရှည်တဲ့အတွက် တခြားအပင်တွေရဲ့ နေရောင်ခြည်ကို မကွယ်စေဖို့ ခြံရဲ့ မြောက်ဘက်အစွန်မှာ စိုက်ပါတယ်။
မြေပြင်ခြင်း: မြေကြီးကို ညီအောင်ညှိပြီး ပေါင်းပင်တွေကို ရှင်းထုတ်ထားပါတယ်။
စိုက်ပျိုးရေးဆောင်ပုဒ်: "ရွှံ့ထဲမှာစိုက်ရင် အပင်မဖြစ်ထွန်းဘူး၊ ဖုန်တောထဲမှာစိုက်မှ ဂျုံကျီတွေ ပြည့်လျှံမယ်" ဆိုတဲ့ တောင်သူကြီးတွေရဲ့ စကားအတိုင်း မြေကြီးကို အစိုဓာတ်လွန်ကဲအောင် မလုပ်ပါဘူး။ ထွန်ခြစ် (Bow rake) နဲ့ မြေမျက်နှာပြင်ကို အနည်းငယ် ဆွထားပေးခြင်းဖြင့် မျိုးစေ့တွေ မြေကြီးနဲ့ ကပ်နိုင်အောင် လုပ်ရပါမယ်။
မျိုးစေ့ချခြင်း
တစ်စတုရန်းပေမှာ မျိုးစေ့ ၄၀ ခန့် ကြဲဖို့ အကြံပြုထားပါတယ်။
မျိုးစေ့တွေအပေါ်ကနေ မှိုမြေဆွေး (Mushroom compost) အလွှာပါးပါးလေး အုပ်ပေးပါတယ်။ ဒါက မြေဩဇာထက် အစိုဓာတ်ကို ထိန်းပေးဖို့နဲ့ ငှက်တွေ လာမစားအောင် ကာကွယ်ဖို့ပါ။
အရေးကြီးသောအဆင့်: မျိုးစေ့တွေ မြေကြီးနဲ့ ကောင်းကောင်း ထိတွေ့စေဖို့ ကတ်ထူပြား တစ်ချပ်ကို ခင်းပြီး အပေါ်ကနေ တက်နင်းပေးပါ။
အပင်ပေါက်ခြင်းနှင့် ပြုစုခြင်း
၁၀ ရက်ကနေ ၁၄ ရက်အတွင်းမှာ ဂျုံပင်လေးတွေ မြက်ခင်းပြင်လို စိမ်းလန်းပြီး ထွက်လာပါပြီ။ ဂျုံပင်ဟာ အမြစ်စွဲသွားပြီဆိုရင် ပေါင်းပင်တွေကို သူ့အလိုလို အနိုင်ယူနိုင်ပြီး ရေလည်း အများကြီး မလိုတော့ပါဘူး။ ခြောက်သွေ့တဲ့ ရာသီဥတုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါတယ်။
ရိတ်သိမ်းချိန်ကို ဘယ်လိုသိနိုင်မလဲ?
ဂျုံပင်တွေ ဝါလာပြီဆိုရင် ရိတ်သိမ်းဖို့ ပြင်ရပါပြီ။ ဂျုံစေ့ရဲ့ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ပါ-
အပျော့ဆင့်: ဂျုံစေ့ကို ညှစ်လိုက်ရင် နို့နှစ်ရောင် အရည်တွေ ထွက်လာတဲ့အဆင့်။
အမာဆင့်: ဂျုံစေ့ကို ညှစ်လိုက်ရင် ခပ်ပျစ်ပျစ် အနှစ်တွေ ထွက်လာတဲ့အဆင့် (ဒီအဆင့်မှာ ရိတ်သိမ်းရပါမယ် - အစိုဓာတ် ၂၅% မှ ၃၅% ရှိချိန်)။
စီးပွားဖြစ် စိုက်ပျိုးသူတွေကတော့ အစိုဓာတ် ၁၆% အောက်ရောက်တဲ့အထိ (ညှစ်လိုက်ရင် ကွဲအက်သွားတဲ့အထိ) စောင့်လေ့ရှိပါတယ်။
ရိတ်သိမ်းခြင်း၊ နယ်လှေ့ခြင်းနှင့် ဖွဲပြာထုတ်ခြင်း
ရိတ်သိမ်းခြင်း: တံစဉ်း နဲ့ မြေပေါ်ကနေ ၃-၄ လက်မအကွာကနေ ဖြတ်ယူပါတယ်။ ပြီးရင် အစည်းလေးတွေ စည်းပြီး ၃ ပတ်ခန့် နေလှန်းထားရပါမယ်။
နယ်လှေ့ခြင်း : ခြောက်သွေ့သွားတဲ့ ဂျုံနှံတွေကို ဂုန်နီအိတ်ထဲ ထည့်ပြီး ရိုက်နှက်ပေးပါ။ ဒါမှ ဂျုံစေ့တွေ အနှံကနေ ကွာကျမှာပါ။
ဖွဲပြာထုတ်ခြင်း : ပန်ကာကို အသုံးပြုပြီး ဂျုံစေ့ထဲက အမှိုက်နဲ့ ဖွဲခွံတွေကို လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်ပါတယ်။ ဂျုံစေ့က လေးတဲ့အတွက် အောက်ကို ကျကျန်ရစ်မှာပါ။
ရလဒ်
ကျွန်တော် စိုက်ပျိုးခဲ့တဲ့ ဂျုံကွက်လေးကနေ ဂျုံစေ့ ၂၅၆ ဂရမ် ရရှိပါတယ်။ ဒါဟာ ပေါင်မုန့်တစ်လုံးရဲ့ တစ်ဝက်စာလောက် လုပ်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ ပမာဏ ဖြစ်ပါတယ်။